Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

Gerestaureerde Aermacchi Ala Verde 1964 € 6950,00. 

Deze Aermacchi maakte deel uit van een verzameling. In 1965 werd de motor nieuw in Nederland geleverd. Tot 1991 was de motor in bezit van de eerste eigenaar en van 1991 tot 2004 van de tweede. De derde eigenaar heeft de motor in de bedrijfsvoorraad/verzameling gehad. Sinds kort staat de Aermacchi bij ons 'op stal'.

De Aermacchi is na restauratie niet of nauwelijks gebruikt en in concoursstaat. De motor is uitzonderlijk mooi. Zelfs zó mooi dat hij nu in mijn kantoor staat. Eigenlijk is het een kunstwerk. Anderen kopen een schilderij of vaas, maar ik prefereer een motor als kunst.

De benzinetank is vanbinnen gecoat. De motor is ooit weggezet zonder brandstof. Na het vullen aan de benzinetank en het plaatsen van een nieuwe accu, liep de motor direct. Alles werkt, dus ook de verlichting. Ik kan meer foto's sturen, als ik uw e-mailadres mag. 

Aeronautica Macchi (later "Aermacchi") werd opgericht in 1912. Aermacchi begon met het vervaardigen van vliegtuigen. Na de Tweede Wereldoorlog kwam Aeronautica Macchi onder strikte controle van de geallieerden, maar men kon weer snel beginnen met de productie van trainingsvliegtuigen, zoals de De Havilland Vampire en de Fokker S.11. Het was echter niet genoeg om de medewerkers werk te bieden en men ging al direct na de oorlog triporteurs en vanaf 1950 ook motorfietsen produceren. In de jaren 50 en 60 bouwden ze vele 250 en 350cc eencilinder viertaktmotoren. Aermacchi werd in de jaren zestig door Harley-Davidson gekocht en richtte zich daarbij op het produceren van twee en viertaktmotoren. De door Aermacchi geproduceerde motorfietsen waren behoorlijk succesvol in de naoorlogse Italiaanse markt, mede dankzij hun successen op de circuits. Aermacchi ontwierp en produceerde modellen met het Italiaanse woord "Ala" (vleugel) in haar namen, zoals "Ala Verde", "Ala Blu" en "Ala d'Oro" (respectievelijk "groene vleugel", "blauwe vleugel" en "gouden vleugel"), maar het bedrijf was klein en had een zwakke financiële positie, ondanks een geleidelijke verbetering van de verkoop van de 11 en 15ci (175 en 250cc) viertaktmotoren met hun karakteristieke horizontale cilinders. Deze techniek was wat Harley aantrok: de Aermacchi-singles waren voor hun tijd modern en licht in gewicht, maar de Italianen hadden investeringen nodig om ze te blijven maken. Er werd een deal gesloten en Harley-Davidson kocht het hele bedrijf, waarna Aermacchi de singles naar Amerika exporteerde, compleet met Harley-Davidson-insignes. Ze waren succesvol en ondanks de hevige concurrentie van de Japanners bleven ze tot in de jaren zeventig verkopen, hoewel ze tegen die tijd steeds ouderwetser werden, ondanks de latere toevoeging van elektrische start. Het ontwikkelingstempo van de Japanners lag zo hoog, dat Aermacchi de Japanners niet kon bijhouden en de verkoop begon te dalen. In 1978 zakte ook de verkoop van Harley Davidson in de USA in en werd Aermacchi-concern aan Cagiva/MV Agusta verkocht.

Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren